ROEL CARIS

ROUW-, VERLIES- EN STERVENSBEGELEIDING & BEGELEIDING BIJ ZINGEVINGSVRAGEN

Rouw verwerken?

Uit onderzoek is gebleken dat we een betekenisvol verlies niet kunnen verwerken. We dienen het te integreren in ons leven. Het zal altijd deel uit blijven maken van ons leven waarbij de persoon die het verlies lijdt zelf verandert door het doorleven van de emoties die met het verlies komen en in het opnieuw zin en betekenis vinden. De emoties doven als het ware uit door ze te ervaren. Dit vraagt veel aandacht en kost energie. We kunnen dit vergelijken met een brandend vuur. Het vuur dooft pas als het vuur al het hout(verdriet) verteerd heeft. We kunnen dan zonder overspoeld te worden door heftige emoties of geheel in beslag te worden genomen door het gemis terugdenken aan datgene dat we verloren hebben. Ook blijkt dat ieder rouwproces uniek is en niet volgens logisch op elkaar volgende stadia verloopt.


Rouw als keerzijde van hechting

Rouw wordt ook wel gezien als de keerzijde van liefde. Het ene kan niet zonder het andere. Als we ons hechten aan iets of iemand zullen we ook pijn en gemis ervaren als diegene of datgene niet meer in onze omgeving is. Uit onderzoek is gebleken dat als we ons voor het ene afsluiten we ons ook afsluiten voor het andere. Pijn en verdriet is dus niet te vermijden. We hebben wel invloed op hoe we omgaan met deze emoties. Dit komt ook naar voren in deze tekst van Kahlil Gibran:


Je vreugde is je ongemaskerde verdriet.

De bron waaruit je glimlach opwelt is dezelfde die maar al te vaak gevuld was met je tranen.

Hoe kan het ook anders?

Hoe dieper verdriet in je wezen inkerft, hoe meer vreugde je kunt bevatten.

Is de drinkbeker die de wijn bevat niet dezelfde beker die in de oven van de pottenbakker gehard is?

En is de luit die de geest tot rust brengt niet hetzelfde hout dat met messen wordt uitgehold?

Kijk als je je verheugt diep in je hart en je zult ontdekken dat enkel wat verdriet berokkent, vreugde schenkt.

Kijk als je verdriet hebt opnieuw in je hart en je zult zien dat je in werkelijkheid huilt om wat eens je grootste verrukking was.

Sommigen van jullie zeggen: “Vreugde is groter dan verdriet”, en anderen: ”Nee, verdriet is groter.”

Maar ik zeg je: Ze zijn onafscheidelijk.

Tezamen komen ze en als de een aanzit aan je tafel, bedenk dan dat de ander ligt te slapen op je bed.

Ja, als de schalen van een weegschaal balanceer je tussen vreugde en verdriet.